
اصل اول، خیرخواهی است و مهم است نیت ما برای هدایت مخاطب به سوی نماز از روی خیرخواهی باشد نه قصد تخریب و ضایع كردن. وقتی نیت ما خیر باشد قطعا ً گفتار ما نیز گویای نیت قلبی ما خواهد بود.
اصل دوم، احترام به مخاطب و حفظ كرامت و شخصیت و انسانیت مخاطب است. ممكن است به كسی كه میخواهیم تذكر بدهیم و او را به كار نیك و پسندیدهای مثل اقامه نماز و مسجد دعوت كنیم یا از كار زشت و ناپسندی باز داریم، چه بسا در بسیاری موارد دیگر او از ما بیشتر بداند و بفهمد و فقط در این مورد مرتكب خطا شده است.
اصل سوم، شناخت و آگاهی است، بدین معنا كه خود ما به عنوان دلسوز و ناصح امین، نسبت به موردی كه میخواهیم به مخاطب تذكر دهیم، باید از لحاظ شرعی و قانونی و عرفی اطلاعات كافی داشته باشیم.
اوج بندگی مخاطب ,نماز منبع
درباره این سایت